Ποίηση: Η απόσταση

Μάτια μου έφυγα και πάλι από κοντά σου
και νιώθω τόσο άδεια, που αν μπορείς, φαντάσου.
Κλείνω τα μάτια και λέω "δεν έχω φύγει"
μα σπάει η καρδιά μου και στα δυό ανοίγει.
Κυλάει ένα δάκρυ, κρύο, σαν το σκοτάδι
που νιώθω στην ψυχή μου,
έλα να με σκεπάσεις, μείνε λίγο μαζί μου.
Όσο περνάει ο καιρός
ο πόνος μεγαλώνει
σε νιώθω ένα πια με εμένα
κράτα τα αισθήματα στο χρόνο βυθισμένα...