Ποίηση: Μακρυά...

Ακούω τον ήχο, όταν ένα αστέρι πέφτει
βλέπω τον ήλιο που φωτιά στα χέρια έχει
Νιώθω η ζωή, πως χάνεται, περνάει
βλέπω το ποτάμι, που ένα κομμάτι του,
την θάλασσα κερνάει.
Αισθάνομαι την καρδιά σου, την παρουσία σου
παντού και μόνιμα κοντά μου
μα δεν σε βλέπω αγάπη μου
χάνεσαι από την θάλασσα
είσαι μακρυά μου...