Ποίηση: Γυάλινη απόσταση

Χάθηκε μια μέρα ακόμα
που με βρήκε πάλι
μόνη σε ένα στρώμα.
Αγκαλιά το μαξιλάρι
και αχνές αναμνήσεις
μια γυάλινη απόσταση
που τρέμεις να μισήσεις.
Φιλιά που ζητούν ανταπόκριση, χάδι
καμένο κορμί, του έρωτά μας σημάδι.
Εσύ να φιλάς μια σκοπιά, να 'χει κρύο
και εγώ μόνη να σκέφτομαι το θλιβερό αντίο.
Ν' ακούσω ζητάω, τη φωνή σου να λέει
πως το κορίτσι σου πια δεν σ΄ αρέσει να κλαίει.