Ποιήση: Τρέμουν τα χείλη μου...

Σε μια γωνιά φυλακισμένη μια καρδιά

Σε ένα κελί, χωρίς κανέναν

Σε ένα παγκάκι ερωτικό, με μια φωτιά

Αγάπη μου, χωρίς εσένα.

Μιλάω μόνη με το ουίσκι αγκαλιά

Στα δυο μου χέρια και ζητάω

Να σφίξω πάλι το δικό σου το κορμί

Που κάθε τόσο, λαχταράω.

Τρέμουν τα χείλη μου και καίνε

Όταν φωνάζω το όνομά σου

Μιλώ στα αστέρια που μου λένε

Πως δεν υπάρχω πια κοντά σου.

Τρέμουν τα χείλη μου και απόψε

Για τα φιλιά τα περασμένα

Κοιτώ τριγύρω μου μη δουν

Τα χέρια μου τα ματωμένα.

Σ’ ένα τσιγάρο σέρτικο και σε ουσίες

Σε μια ζωή που χαραμίζω

Να ψάχνω κάποιες απαντήσεις, να ρωτώ

Και στο τέλος να δακρύζω.

Σε ένα βλέμμα καρφωμένη μια ματιά

Σε ένα χαμόγελο τυχαίο

Σε ένα αντίο τελευταίο που πονά

Μες το αβάσταχτο το κρύο.